Kijken nu het nog kan

Up closeDe olifant is een prachtig en indrukwekkend dier. Heerlijk om naar te kijken in de dierentuin, en nog leuker om in het wild te ervaren op een safari. Jaarlijks trekken er vele toeristen naar Afrika voor een verblijf in één van de vele nationale parken. Het is een onvergetelijke ervaring om per auto of lopend de dieren op te zoeken in hun natuurlijke habitat. Helaas: als het zo door gaat, zijn er over tien jaar geen olifanten meer in het wild in Afrika.

Tot deze schokkende conclusie komen de deelnemers aan een conferentie over de Afrikaanse olifant in Botswana deze week. In nog geen tien jaar tijd, tussen 2006 en 2013, is de olifantenpopulatie met bijna een kwart afgenomen. Een groot probleem is het illegaal doden van olifanten voor hun slagtanden. Het meest massieve deel van de slagtand zit onder de huid aan de schedel van de olifant – dat haal je niet weg zonder de olifant te doden. Van ivoor worden souvenirs, sieraden en kunstobjecten zoals beelden gemaakt. In Azië, met name in China en Thailand, worden de ivoren beeldjes graag gekocht. Een kilo ivoor wordt van de stropers gekocht voor $100, en levert in China $2.100 op.

_DSC8699

Wat niet meehelpt is dat in Afrika olifanten en mensen elkaar steeds meer in de weg zitten. Er staat vaak geen hek om de nationale parken, dus de olifanten kunnen er in en uit lopen. Voor olifanten is een veld met mais een lekker hapje. In december spraken we een gids in South Luangwa, één van de mooiste natuurgebieden in Zambia. Hij woonde zelf in een dorp buiten het park, en had meegemaakt hoe moeilijk het is om daar iets te verbouwen. Uiteindelijk was hij maar van mais en graan overgestapt op katoen. Dat eten de olifanten niet, en zo kon hij toch nog iets bijverdienen. Maar ja, zelfs al verbouw je katoen: als er een kudde olifanten door je akker loopt blijft er niet veel overeind…

Een organisatie die werkt aan het behouden van de olifant in Zambia is Game Rangers International. Eén van hun projecten is het redden, rehabiliteren en opnieuw uitzetten van jonge olifanten die in het wild zonder ouders zijn achter gebleven door stroperij, of door het conflict tussen mens en dier. In Lilayi, vlak bij Lusaka, worden de baby olifantjes opgevangen. De eerste twee jaar van hun leven zijn olifanten volkomen afhankelijk van de voedingsrijke moedermelk. Daarna leren ze ook andere dingen eten, maar melk blijft een aanvulling tot de olifantjes een jaar of vier zijn. In Lilayi trekt een team van verzorgers dag _DSC8678en nacht op met de kleine olifanten om hen elke drie uur de fles te geven. Verder leiden de olifanten een zo normaal mogelijk leven: van ’s morgens vroeg tot het ’s avonds donker wordt trekken ze met de begeleiders de bush in – net zoals een gewone kudde olifanten dat zou doen.

Het mooie aan het “olifanten-weeshuis” in Lilayi is dat je er elke dag tussen half twaalf en één heen kunt om te kijken hoe de olifantjes hun middagfles krijgen. Verzorgers staan klaar met een fles voor elke olifant, en de olifanten rennen er enthousiast op af. Binnen de kortste keren zijn de flesjes leeg, en genieten de vijf olifanten van een bad in een modderige vijver. Er wordt geduwd en gespeeld – en dan is het weer tijd om de bush in te trekken. Wat een mooi schouwspel! En dat zou binnen tien jaar verdwenen kunnen zijn? Ik hoop het niet!

Happy baby elephants

Advertenties

One thought on “Kijken nu het nog kan

  1. Bedankt voor het artikel over de olifant.
    Alle goeds voor Hermen en jou.
    Hart. groet Jan Willem en Hermien

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s