Oecumene

Is samenwerking tussen kerken en andere geloofsgroepen goed? Zou er meer tolerantie en oecumene moeten zijn? Vorige week was ik op een conferentie in Botswana over oecumene. Het merendeel van de conferentiegangers was antropoloog of godsdienstwetenschapper, en vreemd genoeg waren zij het meest voor oecumene – veel meer dan de theologen en vertegenwoordigers van kerken in het gezelschap.

Ik was verbaasd dat er zoveel antropologen en godsdienstwetenschappers op de conferentie waren. Ik dacht dat ‘oecumene’ een theologisch onderwerp is, en ging er dan ook vanuit dat het een theologische conferentie zou zijn. Maar hier had een antropoloog vooral collega’s uitgenodigd om samenwerking tussen kerken en geloofsgroepen eens van buitenaf te beschrijven. Johanneke was een paar weken eerder als enige godsdienstwetenschapper op een theologische conferentie in Nairobi, en nu was ik als theoloog op een godsdienstwetenschappelijke conferentie in Gaborone.

Mijn eigen verhaal begon met de zalvingsdienst waar ik op deze blog ook over geschreven heb. Is het oecumene dat veel protestantse mensen zondagmiddag naar pinksterdiensten gaan om zalvingsolie te kopen? Kennelijk voelt men niet meer heel scherpe grenzen tussen kerkgenootschappen. En het invoeren van zalvingsdiensten in de protestantse kerken, is dat dan nog verder gaande oecumene, of juist het weer terugverlangen naar scherpe grenzen: mensen hoeven nu niet meer naar een andere kerk voor zalvingsolie?

Een van de deelnemers aan de conferentie liet een documentaire zien die hij gemaakt had over een pinksterprediker in Botswana. Eerst had hij lang geprobeerd geld te verdienen als automonteur, zonder dat hij daar verder een opleiding voor had. Het ging steeds mis en dan moest hij weer stelen van zijn broers. En toen besloot hij maar zijn eigen kerk te beginnen. Dat leverde meer op, en daarbij hielp ook dat hij als bisschop van zijn eigen kerk ook verder door niemand werd gecontroleerd.

Ik weet niet of ik wel oecumenische banden met deze kerk zou willen aangaan. En is het eigenlijk wel een kerk? Al die nieuwe christelijke groepen die ook hier in Zambia als paddenstoelen uit de grond schieten, noemen zich bijna nooit kerk, maar altijd ‘… ministry international’ (internationale bediening). Het is niet zozeer een groep mensen, maar meer een dienstverlener: je kunt er een religieuze dienst afnemen als je daar behoefte aan hebt. Waarmee zou een kerkgemeenschap dan samenwerken?

In reactie vroegen verschillende godsdienstwetenschapper zich af of het niet veel te (ver-)oordelend was, om me af te vragen of ik wel kan samenwerken met deze ‘ministry’: wie ben ik om over deze mensen te oordelen? En aan de andere kant wilden verschillende pinkstergelovigen graag uitleggen dat pinkster-ministries echt veel beter bij hen als Afrikaan passen.

Ik weet nu nog steeds niet of oecumene altijd goed is, en of het oecumene is dat protestantse kerkgangers vaak ook naar andere ministries gaan, en ook niet of het goed is om zalvingsdiensten in te voeren, maar het was interessant te horen hoe soortgelijke kwesties ook spelen in omliggende landen zoals Zimbabwe en Botwana.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s