Mag ik?

_DSC6401

Is dat een camera? Mag ik op de foto?” vroeg de meneer aan de linkerkant. Nee, we zijn niet overvallen door enge rebellen. Gisteren bezochten we Chembe Bird Sanctuary, een klein natuurreservaat in de buurt van Kitwe. Op internet hadden we een routebeschrijving gevonden, en tot onze verrassing konden we erheen rijden via verharde wegen. We denken altijd dat er maar twee wegen zijn in Zambia – één van het oosten naar het westen en één van het zuiden naar het noorden – maar soms valt het allemaal best mee.

_DSC6399

Bij de ingang van het reservaat vonden we deze meneer in zijn legerjas. De entree was 20 kwacha. Per persoon stond op het bord, maar hij vatte dat op als per voertuig. Ook goed. Onze portemonnees kwamen tot 17 kwacha, of 50. Meneer had geen wisselgeld. “Wat moeten we nu doen?” vroeg hij. “Het is voor de overheid,” herhaalde hij een paar keer. “Nou, neem de 50 maar dan,” zei Hermen. Aan een meer stonden wat picknicktafeltjes. Een bord legde uit dat de weg rond het meer alleen met de klok mee gereden mocht worden. Wij besloten te wandelen.

_DSC6373

Op deze grijze dag waren er niet zo veel vogels, maar wel mooie bloemen en kikkertjes in het riet. De regentijd is net begonnen, en alles begint groen uit te lopen. Voor onze voeten sprongen krekels weg en vlogen allerlei vlinders op. Heerlijk om hier door het bos en langs een meer te lopen. De weg – eerst nog goed begaanbaar voor auto’s – veranderde steeds meer in een voetpad, en daarna verdween het helemaal. We probeerden nog even verder te gaan, kijken of we het terug konden vinden, maar nee. Dus liepen we maar terug voor een picknick aan het meer.

_DSC6370

Inmiddels waren er twee andere mannen aan het klussen geslagen: de één stond in een boot op het water, de ander was kleren aan het wassen. Wij hadden de vorige dag een zak mango’s gekregen van een oud-studente, een mes geleend van het guesthouse, en installeerden ons aan één van de picknick-tafels. Ze waren heerlijk rijp en zoet, deze eerste mango’s van het seizoen. Uitgegeten waren er nog een paar over. “Zullen we ze maar aan de mannen geven?” vroeg ik._DSC6389

Meneer met de legerjas had zich bij de andere twee gevoegd. We liepen op hen af. “Are you leaving now?” – “Gaan jullie al?” – vroeg hij. “Ja, en we wilden jullie deze mango’s geven.” “Oh, bedankt. Maar de jongens daar vroegen zich af of jullie niet een flesje bier voor hen hebben?” Op sommige picknicktafels stonden nog flesjes bier, kennelijk was het gebruikelijk voor gasten om dat mee te nemen. Maar helaas, onze picknick (om 10 uur ’s ochtends) was alcoholvrij.

_DSC6401

“Heb je dan misschien vijf kwacha voor beltegoed?” De man in de legerjas geeft nog niet op. “Maar meneer, we hadden toch al meer betaald bij de ingang?” O ja, dat was ook zo. Een foto dan? Nou, dat kan. Zodra de andere twee in de gaten kregen dat er een foto gemaakt ging worden kwamen ook zij eraan rennen. De meneer in het midden van de foto pakte snel het machine geweer van de meneer in de legerjas – ik had nog helemaal niet gezien dat hij er één had – en ging er stoer mee poseren. Iedereen tevreden, en wij vertrokken weer naar Kitwe.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s