Afrikaans toneel

God zit op zijn troon, in witte lakens gehuld. Satan komt langs, helemaal in het zwart, haar in piekerige staarten en met een hatelijke lach. “Goed dat je langskomt,” zegt God, “ik wilde net eens gaan kijken hoe het met mijn kinderen gaat. Kijk je mee?”

“Daar is vrome Frits, die is er altijd als er iets te doen is in de kerk.” Nu is Frits ook in de kerk, maar erg vroom is hij niet: hij maakt ruzie met zijn buurvrouw op de kerkbank. God zapt snel verder naar goede Gerrie, de manager die altijd zo goed voor haar werknemers zorgt. Maar vandaag is ze uit haar humeur en dreigt iemand te ontslaan om een kleinigheid. Satan wordt steeds vrolijker en God steeds treuriger. “Daar is wijze Willem, de vader die zo goed voor zijn kinderen zorgt.” Maar vandaag is hij bars en onrechtvaardig. En tenslotte stelt ook brave Brigit teleur: vandaag luistert ze niet naar haar moeder en gaat er stiekem vandoor. Met een duivelse lach gaat Satan ook weer verder en God blijft achter.

God is zo teleurgesteld dat hij zijn engelen erbij roept en ze jerrycans benzine laat uitgieten over de aarde: hij heeft er genoeg van. Dan komt Gods zoon langs. Met zijn kleurige kleren en de pruik met lang sluik haar met een haarband erin, ziet hij er een beetje uit als een hippie. Hij haalt met veel gesmeek zijn vader over de mensen nog een kans te geven.

Een presentator komt op het toneel en vertelt ons nog even de moraal van het verhaal: “Laten we onze vader niet teleurstellen! Laten we zorgen dat hij trots op ons kan zijn! Want als de vader blij is, is iedereen blij.”

Twee weken geleden was het jeugdzondag bij ons in de kerk. De jongeren hadden een groot aandeel in de dienst en zij voerden onder andere dit toneelstuk op. De aankleding was heel herkenbaar: God in witte lakens op een troon, Satan in het zwart met een duivelse lach, en Jezus aangekleed als een soort hippie. Het toneelstuk was half in het Nyanja, maar mede door deze elementen was de strekking meteen duidelijk.

Ondanks de vertrouwde elementen vroeg ik me af of dit toneelstuk ook zo in een kerk in Nederland gespeeld had kunnen worden. Of je mensen God en Jezus moet laten spelen, is altijd een moeilijke vraag. En het verbaasde me dat hier in een context waarin de duivel veel meer besproken en ervaren wordt, Satan zomaar gespeeld kan worden. Zou dat in Nederland een andere betekenis hebben of niet?

En het moralisme in dit toneelstuk: in Nederland houden we elkaar in de kerk toch ook morele regels voor, is dit nu anders of niet? En de vader die hier klassiek als hoofd van het gezin gepresenteerd wordt?

Misschien moet ik niet zoeken naar verschillen, maar het zien als teken dat we allemaal deel zijn van één gemeenschap dat ik niet zeker ben van die verschillen. Wat denk jij, zou dit toneelstuk ook zo in een kerk in Nederland opgevoerd kunnen zijn?

Advertenties

3 thoughts on “Afrikaans toneel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s