Shampoo, bezoek en apen

Reclames zijn hier vaak anders dan in Nederland – op TV zijn het vaak een soort home-video’s die wel een kwartier kunnen duren waarin alles verteld wordt over een instituut of product. Reclames gaan hier vaker over de producten, in plaats van over wat voor gevoel ze je zouden moeten geven. Maar bij shampoo en douchegel is dat anders – waarschijnlijk omdat dat alleen geïmporteerd wordt voor een kleine groep. Op shampoo en douchegel staan altijd van altijd van die niks-zeggende, positieve woorden die je er een goed gevoel bij zouden moeten geven.

Niks-zeggend… – ik dacht tenminste dat die woorden niks-zeggend waren, tot ik vorige week onze oude flessen shampoo en douchegel weggooide en die vergeleek met de nieuwe die we gekocht hadden. Op de flessen die ik weggooi, staan allemaal woorden als ‘anti-stress’ en ‘relaxing’, terwijl op de nieuwe flessen dingen staan als ‘opwekkend’, ‘verfrissend’ en ‘revitaliserend’. Dat klinkt wel heel anders! Een paar maanden terug was alles hier zo nieuw en vreemd, dat we kennelijk zochten naar dingen die rustgevend waren en anti-stress, nu, nu onze colleges echt begonnen zijn, hebben we meer behoefte aan een opkikker…

Dat de colleges al weer een paar weken aan de gang zijn, hadden we haast niet door, doordat we ook nog bezoek hadden. Vorige week en de week daarvoor waren mijn zus Jolanda en zwager Charles op visite. Het is erg leuk om alles echt te kunnen laten zien wat we hier meemaken en hoe het hier is. Ook gewoon het winkelen. De compleet westerse nieuwe winkelcentra, de echt Afrikaanse markt in de wijk hier vlakbij , en de vreemde mengeling van bekend en onbekend in het centrum van de stad.

Dit is de olifant

Het weekend hebben we hen meegenomen naar de Victoria-watervallen bij Livingstone. Dat was nog steeds erg indrukwekkend. Het is vier weken na ons vorige bezoek, dus: weer volle maan met een maanregenboog ’s avonds. Ook Charles kon ‘m niet op de foto krijgen… Het wildpark durven we nu in zonder gids. En nu konden we de olifanten wel vinden – dat was een erg bijzondere ervaring: ineens een kudde van die enorme beesten voor je auto langs zien lopen. En we zagen nog een kleine krokodil – die hadden we de vorige keer met gids ook niet gevonden.

Au!

Maar de echt wilde beesten kwamen we een dag eerder al tegen bij de watervallen zelf. Met name Johanneke kwam wilde beesten tegen dan. We zijn afgedaald naar de rivier beneden aan de waterval en klimmen weer omhoog. We hebben al een grote slang gezien en een enorme hagedis. En nu passeren we de groep bavianen die daar rondhangt. We zijn wat aan het uitrusten en ik wil een flesje water uit de tas pakken. Daar heeft een baviaan ook wel trek in. Johanneke ziet dat en zegt tegen mij dat ik maar door moet lopen. Dat doe ik, maar zij zit daar nog. Als zij opstaat, grijpt de baviaan naar het fototasje dat ze omheeft, en als ze dat afweert, bijt de een-meter-grote baviaan in haar arm. Drie flinke rooie strepen op haar arm met een blauwe plek eromheen is het resultaat. Inmiddels is het weer bijna weg – met wat anti-rabiës-prikken, een tetanus-injectie en een antibiotica-kuur. Hebben we hier tenminste ook eens een ziekenhuis van binnen gezien en echte wilde beesten ontmoet…

De vorige keer dat we uit Livingstone terugkwamen, regende het in Lusaka. Dat was de laatste keer dat het hier regende – het kan wel tot kerst duren voor het weer regent. Ik ga straks na het rondje hardlopen met wat studenten het stof maar eens van mij afwassen met wat verkwikkende shampoo.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s