“Waar kom je vandaan?”

Vorig weekend in Livingstone werd ons vaak gevraagd waar we vandaan komen. We waren in Livingstone als toerist en Livingstone is veel meer ingesteld op toeristen dan Lusaka. Ik vond het leuk om te kunnen zeggen dat ik uit Lusaka kom. Vaak was het ook wel handig omdat de toegangsprijzen voor mensen uit Zambia tien keer zo laag waren als die voor buitenlanders. Al vraag ik me af of de ‘speciale Lusaka-prijzen’ die de souvenierverkopers mij aanboden wel echt lager waren dan de ‘speciale Holland-prijzen’ die Johanneke kreeg aangeboden…

We trekken hier op de campus wel veel op met onze Amerikaanse collega’s. Gisteravond zijn we nog samen naar de film geweest, The Hunger Games. Dat boek kenden we dan weer niet uit Nederland, maar toch voelt het wel alsof wij en de Amerikanen hetzelfde zouden kunnen antwoorden op de vraag ‘Waar kom je vandaan?’ We komen uit het Westen. In wat we weten van geschiedenis en politiek, in lossere omgangsvormen en dingen maar gewoon zeggen.

Zo’n tien jaar geleden toen ik een paar maanden in Amerika studeerde, voelde ik me juist weer heel erg uit Europa komen. De Aziatische medestudenten die snapte ik helemaal niet – zij lachten steeds op momenten waar ik helemaal niks van begreep. Tussen alle Amerikanen voelde ik mij meer verbonden met andere Europese studenten. Ik kende (toevallig) wat van dezelfde Russische films als mijn Hongaarse huisgenoot, en wij zeiden niet de hele dag door “O my God.” Veel Amerikanen beantwoordden de vraag ‘Waar kom je vandaan?’ trouwens met het Europese land waar hun voorouders ooit vandaan gekomen waren. Ik zou niet weten waar mijn voorouders zoveel eeuwen terug woonden.

Kaartje waarmee we hier uitleggen waar we vandaan komen

Waar kom je vandaan? In Nederland was dat ook altijd al lastig. In Oudenhoorn waar ik dominee was, zei een jongetje op school tegen me: “Jij zegt alle letters anders.” En inderdaad, toen Johanneke en ik voor het eerst met Oudenhoorn in contact kwamen, waren we er verwonderd over dat ze dáár in de buurt van Rotterdam echt zo anders praten. In de jaren ervoor in Groningen, vond ik het leuk om het Gronings volkslied mee te zingen en dat soort dingen, maar je bleef toch een student, in tegenstelling tot een Stadjer, een echte Groninger. Maar toen ik in die tijd een keer een oud klasgenoot tegenkwam in Ede, zei die dat ik zo anders was gaan praten, anders dan de mensen daar.

Ik ben geboren in Ede, ik ben er naar school geweest, alle vier mijn grootouders liggen er begraven en tot ik naar Zambia kwam, ben ik blijven dammen voor Lunteren, een dorp naast Ede. Maar is dat dan waar ik vandaan kom? Ik praat kennelijk in elk geval al anders…

Waar kom ik vandaan? Op dit moment uit Lusaka dan maar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s