Meer dammen in Zambia

Vandaag begint mijn broertje Michiel aan het Nederlands kampioenschap dammen. Het is de tweede keer dat hij zich ervoor geplaatst heeft. Ik ben erg benieuwd hoe hij het gaat doen. Hopelijk kunnen we het hier een beetje volgen op internet – al heeft dat wat kuren de laatste tijd..

Vorig jaar kwam ik met een dammer hier in Lusaka in contact doordat hij het WK dammen, dat toen in Nederland was, op internet aan het volgen was. Dat kan dus wel vanuit Zambia.

Dammen hier in Zambia heeft een paar jaar een beetje stil gelegen. Maar nu is de Zambiaanse dambond weer een officieel erkende bond. Men is nu druk bezig om sponsors te vinden om de winnaar van het kleine Zambiaans kampioenschap naar het Afrikaans kampioenschap in Burkina Faso te sturen. Dat is al in mei.

De voorzitter van de dambond gaat daar ook heen voor het netwerken, en dat is een erg bijzondere man. Hij schijnt een aantal jaren terug een eigen politieke partij gehad te hebben, en aan zijn taalgebruik te merken, geloof ik dat meteen. In e-mails schrijft hij dat hij “in alle nederigheid wil berichten dat hij de mail in goede orde ontvangen heeft”, en zelfs Sms’jes van hem zijn heel bijzonder – over hoe vereerd hij is, en dergelijke. (Ik zou erg benieuwd zijn geweest naar zijn notulen voor ons studentendispuut Neoem – al kunnen we ons overigens nog niet zo goed voorstellen dat mensen hier in Zambia zo speels met serieuze zaken omgaan als wij daar deden, maar dit terzijde.)

Bij het kampioenschap om een Zambiaanse vertegenwoordiger voor het Afrikaans kampioenschap te bepalen, deed ik ook mee, voor spek en bonen. Ik werd tweede – wat op zich niet een heel goed teken is: in Nederland is het me maar één keer gelukt om de halve finales te halen…

23-29 33-28 29-34 24-19 xx 17-22

Maar er wordt druk geoefend. Afgelopen weekend nog hebben de Zambiaans kampioen en de winnaar van 2010 een match gespeeld – van half tien ’s avonds tot acht uur ’s morgens. Met de damklok die ik uit Nederland had meegenomen en met notatie van de zetten. Ik ben er zelf niet bij geweest, maar op de foto zie je een fragment uit de match – zwart mist een twee-om-drie, maar komt met een soort Drost-offer.

In de tijd dat hier geen dambond was, is het dammen vooral blijven bestaan op de markten in Lusaka. De verschillende marktkooplieden spelen met elkaar tussen de bedrijven door en vormen damclubs. In Kaunda Square, de wijk waar wij bij wonen, zijn er twee damclubs op de markt.

Een markt hier is wat anders dan in Nederland. Het is meer ook het winkelcentrum, waar iedereen zijn dagelijkse boodschappen doet. Overal langs alle wegen zie je hier straatverkopers. En toen ik hoorde over ‘de markt van Kaunda Square’ dacht ik eerst dat het de drukste straat met straatverkopers wel zou zijn. Maar later kwam ik erachter dat er tussen de huizen een groot vierkant is (Kaunda Square waarschijnlijk…) waar het helemaal vol gebouwd is met kraampjes. Kris kras liggen er golfplaten overheen, zodat het praktisch overdekt is.

Op de kraampjes is altijd van alles te koop en de huisjes aan de rand zijn ook kleine winkeltjes. De meeste dammers van Kaunda Square die ik nu ken, hebben zo’n winkeltje. De secretaris van de dambond is timmerman en heeft daar een werkplaats – hij heeft een bed voor ons gemaakt overigens (en hopelijk komt vandaag ons eigen bed uit Nederland aan…). Er is een dammer met een kapperswinkel. Ik heb hem alleen nog maar de tondeuse zien gebruiken overigens, maar alle mannen en jongens hier hebben dan ook een kaalgeschoren hoofd. Een dammer heeft een ‘restaurant’, een klein hokje waar hij thee en nshima (de maispap die men hier drie keer per dag eet) serveert, met name voor de marktlieden. En een dammer verkoopt slippers, sandalen en wat koffers.

Sommigen spelen nog 12-12 in plaats van 20-20

Voor de winkeltjes in Kaunda Square wordt druk gedamd, terwijl verder het leven doorgaat. Niet voor alle kippen die er net naast verkocht worden overigens: toen ik een keer verdiept was in een dampartij zag Johanneke dat een paar meter achter mij twee kippen de nek werd omgedraaid. Uit het ‘restaurant’ klinkt muziek – ook hier dezelfde liedjes keer op keer, en uit de kapperszaak klinkt de TV met voetbal erop die daar altijd aan staat. Het Engelse en Spaanse voetbal wordt hier fanatiek gevolgd. Veel mensen hebben er sjaals of T-shirts van en er hangen allerlei posters van.

Er is altijd wel iemand die wil dammen. De paar damborden die ze hebben zijn praktisch altijd in gebruik. De damborden zijn zelfbeschilderde stukken hout, met kroonkurken als damstenen – rechtop versus op de kop. Ik vind die kroonkurken wel charmant, maar voor de officiële wedstrijden gebruiken we frisdrankdoppen – wit versus blauw. Dat vind een ander lid van de dambond echter – hij kan niet wachten tot ons echte dambord uit Nederland komt – hopelijk ook vandaag dus…

Maar eerst ga ik maar eens kijken hoe laat Michiels eerste wedstrijd vandaag begint!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s