Corruptie

We zijn net geland in Lusaka en de eerste Zambiaan die we tegenkomen, maakt een grap over corruptie. Naar mij wijzend zegt douanier tegen Johanneke: ‘Heeft hij geen fles wijn voor mij meegenomen? Hij zei dat hij een fles wijn voor mij zou meenemen…’

De eerste zes artikelen gaan over corruptie…

De kranten staan hier elke dag vol met berichten over corruptie, of liever gezegd met berichten over de strijd tegen corruptie. Vandaag gaan de eerste zes artikelen van de krant over corruptie: de vorige president wil niet de gevangenis in voor corruptie; iemand beweert dat de rechterlijke macht corrupt is; de vorige regeringspartij zou betrokken zijn bij een corruptie-schandaal binnen de VN enzovoort…

Zelf hebben we deze maanden nog erg weinig van corruptie gemerkt. We zijn heel druk geweest met het aanvragen van allerlei overheidsdocumenten, maar hebben nooit de suggestie gekregen dat we er maar wat geld bij moesten stoppen. Een voorval lijkt wel verdacht en laat meteen zien hoe moeilijk het is er iets aan te doen: toen ik een bekeuring kreeg.

Ik sta te wachten voor een stoplicht bij een groot kruispunt. De auto voor mij wil linksaf en ik wil rechtdoor. Het licht gaat op groen, maar de auto voor mij treuzelt. Ik zie dat de baan naast mij – die voor rechtsaf – vrij is, dus via die rijbaan rijd ik om de auto voor mij heen. Dat is niet zo slim, want op de vluchtheuvel tegenover mij staan al agenten te wachten. Dit kruispunt heeft zelfs een eigen politiekantoortje…

Ik moet stoppen en meekomen. Bij het om de auto voor mij heen rijden, ben ik over een doorgetrokken  streep heen gekomen. ‘Ik wist niet dat dat niet mocht’, probeer ik nog, maar die verkeersregel is overal hetzelfde volgens de agente. In het overvolle kantoortje haalt ze een formulier en ik moet mijn rijbewijs laten zien. Terwijl ze mijn naam begint over te schrijven, zeg ik dat het me spijt en dat ik nog maar net in Zambia ben.

De boete is 270.000 Kwacha  (bijna 40 euro) voor roekeloos rijden. “Dat is wel erg veel”, zeg ik. De agente vraagt of ik hier op vakantie ben. “Nee, ik woon op Justo Mwale Theological College”, vertel ik. – “Ben je daar student?” – “Nee, leraar.” – “Leraar in theologie? Heb je een universitaire graad dan?” Ik probeer uit te leggen dat ik een Masters heb en bijna een PhD. Ze houdt op met schrijven en vraagt of ik 270.000 dus veel vind. Ze kan er ook 45.000 van maken voor het je niet houden aan een verkeersregel. Ik geef haar een briefje van 50.000 en dan is het goed. Ik krijg geen geld terug en ze gaat niet verder met het invullen van het formulier. Als ik dit vertel in auto tegen de Zambiaanse aan wie we een lift geven, zegt zij “Ze gaan er vast wat van drinken”.

Tja, dan heb ik nu dus meegewerkt aan corruptie… Maar aan de andere kant vind ik mijn ‘overtreding’ ook geen 270.000 waard. Wat moet je dan doen? Ik had op zich best die 270.000 kunnen betalen, al was het maar om te voorkomen dat ik meewerk aan corruptie, maar voor mensen die elke Kwacha om moeten keren, zijn 270.000 er een stuk meer dan 50.000… Lastig hoor.

Advertenties

One thought on “Corruptie

  1. Ha Hermen,
    Via Michiel (succesvoller dan ik bij de kwalificatiewedstrijden, maar dat lag in de lijn der verwachting) hoorde ik over deze site. Ik ga die intensief volgen. Heel veel goeds gewenst en zegen op jullie gezamenlijke werk.

    Jan Lammers

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s