Zim/Zam

In 2007 is er een stroom van Zimbabwanen naar Zambia op gang gekomen. Blanke boeren die in Zimbabwe geen land meer hadden, maar ook Zimbabwanen die elders betere leefomstandigheden zoeken. In Lusaka hebben zij een eigen compound. In één van onze verkenningen van Lusaka rijden we door deze wijk met huisjes, waarschijnlijk zonder elektriciteit en water. Onze begeleidster vertelt over de Zimbabwanen die er wonen.

“Hun kinderen gaan niet naar school. Hun ouders leren ze een handwerk. Er zijn veel timmerlieden; en ze maken meubels, manden en kookgerei.” Op de zandweg door de compound is het nog drukker dan op de verharde straten. Er zijn stalletjes, kleine supermarkten en andere winkeltjes. Dan ineens een rij van zeven grote armfauteuils. “Zie, dat maken de Zimbabwanen.” Ik kan me niet voorstellen dat ik een stoel van langs de kant van een stoffige weg zou kopen; maar het ziet er wel gezellig uit, zo’n rij stoelen.

De Zimbabwanen die hier wonen zijn herkenbaar aan hun witte kleding, vertelt onze begeleidster. Inderdaad zien we aan veel waslijnen witte broeken en blouses hangen. De vrouwen dragen een witte hoofddoek. (Afgelopen zondag in de kerk droegen de meeste vrouwen het uniform van de vrouwenvereniging: een zwarte rok, witte blouse en zwarte hoofddoek.)

Er zijn ook typische Zimbabwaanse gebruiken. “Ze zijn polygaam. De mannen mogen tot drie vrouwen huwen; drie zusters uit hetzelfde gezin.” Het lijkt onze begeleidster en mij erg raar: getrouwd te zijn met dezelfde man als je zus… De kerk van de Zimbabwanen wordt ‘de kerk van de baarden’ genoemd, omdat de mannen – volgens onze begeleidster in navolging van Mozes – hun baard nooit scheren. De kerkdiensten kunnen wel de hele dag duren; en er wordt veel bij gedanst.

Onze begeleidster vertelt het allemaal heel neutraal, maar ik proef toch een afwijzende ondertoon. Op internet vind ik later verschillende artikelen waarin Zimbabwanen vertellen hoe ze negatief behandeld worden door de Zambianen. “Ik word voor hoer uitgemaakt, terwijl ik alleen maar levensmiddelen aan het verkopen ben”, zegt een Zimbabwaanse vrouw in een interview.

Dus of ik hier feiten deel of een staaltje beeldvorming kan ik niet helemaal beoordelen, maar interessant om te horen was het wel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s