Hermens afscheid: de regenboog

Veel regenbogen hebben we niet gezien tijdens de vakantie. Eén keer zagen we wel een hele mooie regenboog, en heel dichtbij, je zou er zo naartoe kunnen lopen, leek het wel. – Dit heb ik verteld afgelopen zondag aan het begin van mijn laatste preek als dominee van Oudenhoorn. Het is vreemd dat nu niet meer te zijn. Maandag was ik nog een laatste keer bij de kerkenraad. Toen ik daar de kaartenbak met gemeenteleden overhandigde aan de scriba en hoorde over kwesties waar ik me nu niet meer mee hoef te bemoeien, werd het helemaal echt.

Zondag was de afsluiting van de vier jaar hier. Voor de afscheidsdienst hadden we alleen directe familie uitgenodigd – er komt later dit jaar nog wel ergens een kerkdienst waarin we echt uitgezonden worden naar Zambia. Ik had liederen uitgezocht die ik mooi vind, en lezingen waar ik iets mee heb. Over de regenboog dus. Onze studentenclub in Groningen, Neoem Benej Nebiim, draait om de verhalen van vader Noach. Er was tot onze verrassing zelfs nog een Neoemiet in de kerk zondag. Johanneke en ik hebben elkaar leren kennen bij Neoem en we hebben er goede herinneringen aan. Het verhaal van de regenboog die verschijnt na de zondvloed als teken dat God de mensen niet meer alleen zal laten, heeft dan ook een speciale betekenis voor ons.

De regenboog is ook een mooi beeld voor de gemeente in Oudenhoorn: het is een kleine gemeente, maar met een enorme verscheidenheid aan ideeën en gevoelens over wat belangrijk is in kerk en geloof. Het heeft wel eens moeilijkheden opgeleverd als dat botste. De burgemeester zei in haar toespraak nog dat ze had gedacht ‘oei!’ toen ik vier jaar terug als student naar Oudenhoorn kwam om dominee te worden. Maar de regenboog aan meningen heeft mij ook een enorme ruimte en vrijheid gegeven om van alles uit te proberen, allerlei creatieve vormen om mensen bij het geloof en het geloof bij hun dagelijkse leven te betrekken. Daar heb ik van genoten.

Het verhaal over de regenboog is ook gelezen bij ons trouwen. Dat was in Duitsland in de kerk waar Johannekes ouders toen koster waren. Het toepasselijke lied dat we toen zongen, hebben we in Nederlandse vertaling ook in Oudenhoorn ingevoerd. Afgelopen zondag sloten we de dienst daarmee af: ‘Vertrouw de nieuwe wegen waarop de Heer ons zond. Steeds komt Hijzelf ons tegen: we gaan op vaste grond.’  In dat vertrouwen gaan we ons nieuwe avontuur tegemoet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s